فیلم نوشت فیلم نوشت

محسن دریالعل
محسن دریالعل

محسن دریالعل

مگر می‌شود ۸۵ دقیقه از کثیفی صحبت کرد و در پنج دقیقه آخر همه چیز به خوشی برسد؟ مگر می‌شود مخاطب را تا خرخره در سیاهی غرق کرد و فقط در لحظه‌ای او را نجات داد؟

محسن دریالعل

انگار این مردان هوسبازِ چشم‌چران و زنان بدکاره‌ی هرجایی نمی‌خواهند دست از سر سینمای ایران بردارند. معلوم نیست این جماعت اهل هنر در کدام هوا تنفس می‌کنند که «خیانت» دست از سرشان برنمی‌دارد.

 

«هفت‌ماهگی» هم در همین اتمسفر زیست می‌کند. اتمسفری مملو از نگاه‌های هوس‌باز و در حسرت. آنقدر جهان فیلم تاریک است که تحمل آن تا پایان که کورسوی امیدی نمایان شود سخت است. امیدی که شاید اگر فشار رسانه‌ای و شعار دولت نبود این چند دقیقه آخر فیلم هم با همان تلخ کامی تمام فیلم تمام می‌شد تا جز سیاهی چیزی به خورد مخاطب داده نشود.

 

«هفت ماهگی» روایت جامعه‌ای است که مردان به دنبال هوسی جدیدند و زنان به دنبال آغوشی تازه، نه علاقه‌ای در کار است و نه زندگی‌ای. تنها شک و خیانت است که زندگی را به پیش که نه، پس می‌زند، زندگی که فقط از دستی به دست دیگر می‌رود و چیزی برای دلبستن ندارد.

مسئله‌ی مهم اما این است که فیلم هاتف علیمردانی همان سازی را کوک می‌کند که خودش ادعای نقدش را دارد؛ هرزگی و بی بند و باری. مگر می‌شود ۸۵ دقیقه از کثیفی صحبت کرد و در پنج دقیقه آخر همه چیز به خوشی برسد؟ مگر می‌شود مخاطب را تا خرخره در سیاهی غرق کرد و فقط در لحظه‌ای او را نجات داد؟ سینما قانون خود را دارد، برگ برنده با آن است که ۸۵ دقیقه بی‌هیچ ایرادی و به زیبایی بر پرده نشسته است، نه فقط آنکه در پایان‌بندی به نمایش کشیده شده است. که اگر اصل آن نتیجه‌گیری اخلاقی انتهای ماجرا بود خیلی از فیلم‌های هالیوودی از فیلم‌های ایرانی برای اکران مناسب‌ترند و همین فیلم‌فارسی‌های مبتذل پیش از انقلاب از بسیاری از آثار فعلی اخلاقی‌تر. اما مسئله‌ای که به آن توجه نمی‌شود این است که نمی‌شود با نشان دادن زشتی باعث افزایش زیبایی شد، حتی اگر شما آن زشتی را نقد کنید. این نشان دادن زیبایی است که باعث رشد می‌شود.

 

اما اگر کمی از حرف و جهان فیلم هم فاصله بگیریم با اثری شلخته و مبتنی بر حادثه و اتفاق‌های خارج از جهان فیلم روبرو هستیم, اثری که نه‌تنها در روایت داستان هیچ ظرافتی به خرج نداده است، بلکه در بازی‌ها نیز به همان شلختگی و گل‌درشتی سعی می کند ضعف‌های فیلم را بپوشاند، که نه تنها کمکی به آن نکرده بلکه خود نیز به ضعف‌های فیلم اضافه شده است.

 

در کل آخرین اثر هاتف علیمردانی نه حرف درست و حسابی برای گفتن دارد و نه ساختار قابل تحملی که فیلم را پیش ببرد. فیلمی بی‌ساختار و کثیف که فقط ادای مصلح بودن را درآورده است.



منبع :rajanews.com

----- 0 0

مقالات مشاهده شده

نفس | سیدمحسن میرزاترابی
نفس | سیدمحسن میرزاترابی

نفس | سیدمحسن میرزاترابی

تمام چیزهایی که جایشان خالی است
تمام چیزهایی که جایشان خالی است
کاوه قادری
کاوه قادری

کاوه قادری

"بوتیک" همچنان پیشتاز
"بوتیک" همچنان پیشتاز

"بوتیک" همچنان پیشتاز

سلام بمبئی | محمدحسین ترکمان
سلام بمبئی | محمدحسین ترکمان
 
نسل بادآورده ; نگاهی به فیلم فراری
نسل بادآورده ; نگاهی به فیلم فراری

نسل بادآورده ; نگاهی به فیلم فراری

دخترک میان هیاهوی شهر، چشم‌هایش را بسته و به تاخت، دنبال آرزوهای دست نیافتنی‌اش می‌دود. مسابقه‌ای بی پایان: گلنار دنبال فراری و راننده تاکسی دنبال گلنار. در آخر، این آقازاده‌ی فاسد است که گلنار را تصاحب می‌کند و مرگ، تنها راه چاره برای گلنار و امثال اوست.
قرص خورشید در سیاهی شد ; نگاهی به فیلم فراری
قرص خورشید در سیاهی شد ; نگاهی به فیلم فراری

قرص خورشید در سیاهی شد ; نگاهی به فیلم فراری

چگونه می توان فیلمی در باره یک فراری نه ملیارد تومانی ساخت و این فیلم عملا در ستایش ایران خودرو و پیکان مدل شصت باشد؟ پاسخ؛ تنها در یک صورت. به شرطی که راننده خودرو را هم در نظر بگیریم.
Powered by TayaCMS